Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Belle Chair / Heerlijk Lijf. Vertaald door Patrick Lateur Emile Verhaeren 11/09/2019
De jonge Adolf. De Weense leerschool van Hitler Brigitte Hamann 11/09/2019
De Hanze. De eerste Europese handelsmacht Arnout van Cruyningen 11/09/2019
Kamers Antikamers Nina Weijers 11/09/2019
Van schuilkerk tot modern geloofscentrum. Oud-katholieke kerken in Nederland Lia Schade van Westrum 11/09/2019
Vis in beeld Henk Slechte e.a 11/09/2019
Sprezzatura. Vijftig jaar Italiaanse schilderkunst 1860-1910 Willemijn Lindenhovius (red.) 11/09/2019
Hier raken we mij kwijt Bert van Raemdonck 11/09/2019
Diocletianus. Tussen eenheid en versnippering Olivier Hekster en Corjo Jansen (red.) 11/09/2019
Oorlog in Gallië, vertaald en toegelicht door Vincent Hunink Julius Caesar 11/09/2019
La pose voilée Inge Braeckman & Malou Swinnen 11/09/2019
De beloning Fikry El Azzouzi 11/09/2019
Ik tape je een bed Mahlu Mertens 23/08/2019
De onfeilbare spion. Richard Sorge, Stalins geheim agent Owen Matthews 23/08/2019
Rembrandt. De schilder van licht en schaduw Nils Büttner 23/08/2019
Troost in de filosofie. De consolatione Philosophiae. Vertaald en ingeleid door Piet Gerbrandy Boëthius 23/08/2019
Het wit en het purper Willemijn van Dijk 23/08/2019
Els Vos Johan Van Cauwenberge 23/08/2019
Sodoma. Het geheim van het Vaticaan Frédéric Martel 23/08/2019
1939. De oorlog die niemand wilde Frederick Taylor 23/08/2019
12345678910...Laatste

Belle Chair / Heerlijk Lijf. Vertaald door Patrick Lateur

Emile Verhaeren
Belle Chair / Heerlijk Lijf. Vertaald door Patrick Lateur
Uitgeverij P, 2019, 63 blz., EUR 24,95

De bundel ‘Belle Chair’ van Emile Verhaeren (1855-1916) mag beschouwd worden als een buitenbeentje in het oeuvre van de dichter. In 1931 nam zijn vrouw zelf het initiatief om de bundel alsnog postuum te  publiceren, geïllustreerd met werk van Aristide Maillol. Nadien volgden nog edities met illustraties van Volti (1964), Cara Costa (1967) en Jacques Hallez (1988). Voor de nieuwe uitgave, gerealiseerd in een samenwerking tussen het Emile Verhaerenmuseum en uitgeverij P, werd een beroep gedaan op de Britse beeldende kunstenaar Michael Bastow, vooral gekend als de kunstenaar van het vrouwelijk naakt, en op Patrick Lateur die instond voor de vertaling van de gedichten naar het Nederlands. Spreken de aquarellen van Bastow aan door de expressieve kracht waarmee het vrouwelijke naakt wordt afgebeeld, de vertaling van Lateur creëert een belangrijke meerwaarde voor de poëzielezer van de eenentwintigste eeuw. In zijn verzen kiest Verhaeren zelf voor het dubbelrijm dat in wisselende vorm het ab/ab-schema hanteert. Lateur bevrijdt de gedichten van elke rijmdwang, zonder daarbij de oorspronkelijke betekenis en zeggingskracht ervan uit het oog te verliezen. Zo respecteert de vertaler, waar nodig en aangewezen, het visuele aspect van de oorspronkelijke Franse versie: meer dan eens doorbreekt Verhaeren de klassieke strofeopbouw om op die manier woorden of deelverzen te expliciteren. Lateur volgt hierin de dichter op de voet, maar weet aan de andere kant zijn Nederlandse versie een eigenheid te verlenen die van zijn gedichten als het ware autonome artefacten maakt. Lateur schuift met de woorden, laat een ander, origineel en vernieuwend licht schijnen over de erotische verzen van Verhaeren. Een voorbeeld hiervan vindt de lezer reeds in het openingsgedicht ‘Vision’ dat aanvangt met deze verzen: ‘A l’heure où sur l’étang les lumières s’attardent, / Sans être vus, sous les branches, mes yeux regardent / Passer, splendide et clair, dans un sentier perdu / Ton corps’. In Lateurs vertaling luidt het zo: ‘Lichten laten op zich wachten op het meer, / ongezien onder het takwerk zien mijn ogen / je lichaam glanzend, helder glijden langs / een schuilpad’. Effenaf schitterend: ‘un sentier perdu’ wordt hier in het Nederlands ‘een schuilpad’. En zo blijven de gedichten in het Nederlands schitteren, de gulheid en schoonheid van het vrouwelijke naakt ter ere: ‘hoe weldadig en hoe mooi is mij je lijf / toegefelijk naar mijn verlangen toegebogen.’ 

[Jooris van Hulle - 11/09/2019]